داستان کوتاه آخرین تفنگ چی – علی غفاری

دشتهای وسیع، سیاه از شخم پاییزی، با لکه های سفید برف آخرین منظره ای بود که می توانست به یاد بیاورد . ردیف زالزالک های وحشی با شاخه های لخت یخ زده و مادیان افسرده ای که به روح گمگشده روسپیان قفقاز می مانست بر منظره ماقبل تاریخی دشت، رنگ کسالت باری از سرب و خاکستر می پاشید . فکر کرده بود اینجا شاید می توانست زاد گاه نیاکانش باشد در سالهای رمه و هیمه های انبوه در کنار آتشدان ها و کودکانی با دماغ های سرخ، با گلوله های برفی که قندیل های آویزان از صنوبرها را